Yollar, Yolcu ve Yolculuk


Yolculuk yaparken uzun uzun düşündüğümü, içimde bir şeylerin yenilendiğini, bakış açımın değiştiğini ve içimde yepyeni bir enerjinin uyandığını hissediyorum.  
Sanki ait olduğum yer yollarmış bu dünyaya yolcu olmak için gelmişim gibi...
Aslında bu bir bakıma doğru bu dünya da hepimiz birer yolcuyuz.


Hepimiz hayat yolunda ilerliyoruz. Bazen ileri giderken bazen duruyor hatta geri gidiyoruz. 
Yaptığımız tüm yolculuklar bize bir şeyler öğretiyor.
Öğreniyor, gelişiyor, yeniliyor, hayal ediyor ve yürümeye devam ediyoruz. 
Kimi zaman yollarımız kapanmış gibi hissediyoruz. Duraklamışız. Devam etmek mümkün değil çaresiz kalmışız gibi. 


Hava kapanmış, içimizde kasvet...
Üzülüyoruz, tükenmişiz ve bir daha ruhumuza bahar gelmeyecek gibi hissediyoruz. 
Ama aslında tüm uyanışlar böyle zamanların ardından geliyor.
İnsan ne kadar dipte olduğunu hissetse bir şekilde en yükseğe çıkmayı başarıyor her seferinde.


Tüm aydınlanmalar burada başlıyor. 
Gücümüzün bir kez daha farkına varıyoruz. 
Evet, olumsuzluklar yaşadık, kırıldık, pişmanlıklar yaşadık ama bunlar bizi dönüştürdü.
Fark ettik ki olumsuzun ardında bizi başka boyuta götüren bir güç var.
Ve gözlemlerimde gördüğüm ayrılık, başarısızlık, hayallerinin yıkılması gibi olaylar yaşayan insanlar bu olayların hüznünü yaşadıktan sonra hep daha iyi noktaya geliyorlar.


Sonra yollar güzelleşiyor, yolcular güzelleşiyor ve en önemlisi yolcu güzelleşiyor.
Hüznü yaşadık, en kötü halimiz dediğimiz yeri gördük...
Kendimizi fark ettik.


Hatta belki kendimizi en çok bu zamanda tanıdık.
Belki yoldayız sanıyorduk ama aslında asıl yolculuk başlamamış, biz sadece koltuğumuzda saatimizin gelmesini, arabamızın hareket etmesini bekliyorduk..
Sadece camımızdan gördüğümüz kadarını yaşıyorduk hayatımızın.


Şimdi her şey yeniden başlıyor.
Tazelendik, uyandık, kasveti üzerimizden attık.


Yola çıktık fakat biliyoruz ki şimdi tüm önlemleri aldık.
Zor koşulları gördük, artık daha sağlıklıyız.
Temkinliyiz..


Biliyoruz ki yollar bizi keyif aldığımız, hoş manzaralar görebileceğimiz yerlere götürebileceği gibi giderken aksiliklerle de karşılaşabilir hatta gittiğimiz yer bile bizi yeterince tatmin etmeyebilir.
Ama farkındayız biz iyi ya da kötüyle yaşamayı öğreniyoruz. 
Değişiyor, gelişiyor, dönüşüyoruz.
Hayat bize hep yeni şeyler getiriyor bizi sınıyor, heyecanlandırıyor..


Bize öğretiyor. Ve hayatta en güzel şey öğrenmek.
Öğrenmek yaşam belirtisi bana göre ruhlarımızı diri tutan en kıymetli olgu.
Eğer öğrenmiyorsak yaşadığımızı hissedemeyiz. Son zamanlarda sık sık farkındalık yaşadığım bir konu.  


Sevgili dostlar yaşam yolu tıpkı yolların mevsimlerle birlikte değişmesi gibi. Bazen yağmur, kar bazen yol kenarında çiçekler güneşli yollar bazen de yapraklar dökülmüş.
Ama bir gerçek var ki bu yolculuğun sonu hasat zamanı. 
Hangi yönden gitmeyi seçtik. Neler gördük, neler deneyimledik. 
Hepsini yolun sonunda göreceğiz. 
Gittiğimiz yollar çiçekli, kalplerimiz umut dolu olsun.
Sevgiler!💖


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Tanış olalım!🤗

Bazen

Sevgi Eylem Gerektirir